قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
سرخط خبرها
خانه / سرگرمی / توصیه های اقتصادی قرآن کریم

توصیه های اقتصادی قرآن کریم

به گزارش شیعه آنلاین به نقل از فارس، در قرآن جهاد و سعي و تلاش در معاني مختلف اعم از مادي و معنوي بکار رفته است. در برخي آيات، در معناي تلاش در امور معنوي و برخي آيات ديگر،در امور مادي به کار رفته استوفاي به عقود و معاملات
—————————–

توصیه اقتصادی قرآن کریم
«يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ»[۲۰]؛ اي کساني که ايمان آورده ايد، به پيمان ها و قراردادها وفا کنيد. «وَفي» و«اَوْفي» هر دو به معناي تمام کردن و کامل کردن است.

رشد اقتصادي
——————
«وَ ءَاتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي ءَاتَئکُمْ»[۲۱] در آيه اي ديگر: «وَ أَنفِقُواْ مِمَّا جَعَلَکمُ مُّسْتَخْلَفِينَ فِيهِ»[۲۲] که آيات مذکور توجه به تلاش و جهاد اقتصادي و رشد اقتصادي دارد.

هم چنين؛ گواه بر آن است که خداوند متعال مال را به عنوان امانت در دست انسان قرار داده تا همگان از آن بهره ببرند و مالک اصلي خداست. و از اينرو ، هيچ فردي حق ندارد بدون اذن و رضاي خداوند، در مال به دست آورده خويش تصرف نمايد .

پرداخت زکات سبب برکت مال در نظام اسلامي
—————————————————–
نهادينه کردن فرهنگ زکات در جامعه توسط نهادهاي ديني نظام و بيان اينکه زکات همطراز نماز است، زکات را بيش از بيش در جامعه تسري دهند، «وَ أَقِيمُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتُواْ الزَّکَوةَ وَ ارْکَعُواْ مَعَ الرَّاکِعِينَ»[۲۳]؛ و نماز را بر پا داريد و زکات را بدهيد و با رکوع کنندگان رکوع کنيد.

آثار و برکات زکات

الف) پرداخت زکات مانند نماز عامل تقويت روحي است. «لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُونَ» [۲۴]

ب) زکات مال، تزکيه نفس از آلودگي تعلق به ماديات است. از همين رو تطهير و تزکيه را به خود افراد نسبت مي دهد نه به مالشان و نشان آن است که در وجود خود انسان هاي مانع الزکاة نوعي ناخالصي است که پرداخت زکات آن ها را پاک مي سازد.[۲۵]

ج) زکات علاوه بر تزکيه نفس، تزکيه مال از ناخالصي است و تا اين حق از مال جدا نشود، مال پاکيزه و خالص نگرديده است بلکه مال مورد زکات عيناً متعلق حق ديگران است.[۲۶]

د) پرداخت زکات موجب جلب رحمت خاص خداوند مي گردد.[۲۷]

ه) پرداخت زکات عامل جلب ياري خدا است.[۲۸]

و) زکات عامل هدايت ويژه خدا، و مؤثر در بالابردن ايمان و قدرت مقاومت و موجب افزايش محبت و برادري مي گردد.[۲۹]

انفاق کننده، نايب خداوند در زمين است
———————————————-
گاهي برخي از مسائل بنيادي اسلام به ورطه فراموشي سپرده مي شود مانند انفاق، اما شايد ذکر اين مورد خالي از لطف نباشد که قرآن کريم انفاق را در رديف ايمان به خداي متعال قرار داده است و آن را عملي نيابي به شمار مي آورد، يعني کسي که انفاق مي کند، چيزي از مال خود نمي دهد، بلکه به عنوان نايب از مالک اصلي (خداوند متعال) آن را مي بخشد: «ءَامِنُواْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ أَنفِقُواْ مِمَّا جَعَلَکمُ مُّسْتَخْلَفِينَ فِيهِ فَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنکمُ ْ وَ أَنفَقُواْ لهَُمْ أَجْرٌ کَبِيرٌ»[۳۰]؛ به خدا و پيامبر او ايمان آوريد و از آنچه شما را در [استفاده از] آن جانشين [ديگران] کرده انفاق کنيد، پس کساني از شما که ايمان آورده و انفاق کرده باشند، پاداش بزرگي خواهند داشت.

انفاق عامل تزکيه و آرامش
——————————
-«خُذْ مِنْ أَمْوَالهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَکِّيهِم بهِا وَ صَلّ ِ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَوتَکَ سَکَنٌ لهَّمْ»[۳۱] از اموالتان صدقه بدهيد که سبب آرامش است. «وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ کَمَثَلِ جَنَّةِ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ…».[۳۲]

انفاق باعث برکت و افزايش در مال
————————————–
«مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ… أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فيِ کلُ ِّ سُنبُلَةٍ مِّاْئَةُ حَبَّةٍ»[۳۳]

سعي و تلاش مجاهده اقتصادي است
——————————————-
سعي و تلاش در معاني مختلف اعم از مادي و معنوي بکار رفته است. در برخي آيات در معناي تلاش در امور معنوي و برخي آيات ديگر؛ در امور مادي به کار رفته است؛ مثل:

«أَمَّا السَّفِينَةُ فَکاَنَتْ لِمَسَاکِينَ يَعْمَلُونَ فيِ الْبَحْرِ»[۳۴]؛ اما آن کشتي مال گروهي از مستمندان بود که با آن در دريا کار مي کردند.

«رَّبُّکُمُ الَّذِي يُزْجِي لَکُمُ الْفُلْکَ فيِ الْبَحْرِ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ کاَنَ بِکُمْ رَحِيمًا»[۳۵]؛ پروردگار شما کسي است که کشتي را در دريا براي شما به حرکت در مي آورد تا از نعمت او بهره مند شويد. او نسبت به شما مهربان است.

«وَ مِن رَّحْمَتِهِ جَعَلَ لَکمُ ُ الَّيْلَ وَ النَّهَارَ لِتَسْکُنُواْ فِيهِ وَ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکمُ ْ تَشْکُرُونَ»[۳۶]؛ و از رحمت اوست که براي شما شب و روز را قرار داد تا هم در آن آرامش داشته باشيد و هم براي بهره گيري از فضل خدا تلاش کنيد و شايد شکر نعمت او را بجا آوريد.

«وَ جَعَلْنَا الَّيْلَ وَ النهَّارَ ءَايَتَينْ ِ فَمَحَوْنَا ءَايَةَ الَّيْلِ وَ جَعَلْنَا ءَايَةَ النهَّارِ مُبْصرِةً لِّتَبْتَغُواْ فَضْلًا مِّن رَّبِّکمُ ْ»[۳۷]؛ ما شب و روز را دو نشانه قرار داديم، سپس نشانه شب را محو کرديم و نشانه روز را روشني بخش ساختيم تا فضل پروردگارتان را بطلبيد (و به تلاش زندگي برخيزيد).

«فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَوةُ فَانتَشِرُواْ فيِ الْأَرْضِ وَ ابْتَغُواْ مِن فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکُرُواْ اللَّهَ کَثِيرًا لَّعَلَّکمُ ْ تُفْلِحُونَ»[۳۸]؛ و هنگامي که نماز پايان گرفت در زمين پراکنده شويد و از فضل خدا بطلبيد و خدا را بسيار ياد کنيد، شايد رستگار شويد.

«لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُواْ فَضْلًا مِّن رَّبِّکُمْ»[۳۹]؛ گناهي بر شما نيست که از فضل پروردگارتان طلب کنيد.

«هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُواْ فيِ مَنَاکِبهِا وَ کلُواْ مِن رِّزْقِهِ»[۴۰]؛ او کسي است که زمين را براي شما رام کرد، بر شانه هاي آن راه برويد و از روزي هاي خداوند بخوريد. اين آيه نيز از آيات مطلق است و انسان ها را به تصرف در طبيعت و فعاليت و تلاش اقتصادي امر مي کند.

«وَ مِنَ الشَّيَاطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُ وَ يَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَلِکَ»[۴۱]؛ و گروهي از شياطين براي او (حضرت سليمان) غوّاصي مي کردند و کارهايي غير از اين نيز براي او انجام مي دادند.

«وَ مِنَ الْجِنّ ِ مَن يَعْمَلُ بَينْ َ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ»[۴۲]؛ و گروهي از جن پيش روي او (حضرت سليمان) به اذن پرودگارش کار مي کردند.

«لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اکْتَسَبُواْ وَ لِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ ممِّا اکْتَسَبنْ َ»[۴۳] مردان را نصيبي است از آنچه به دست مي آورند و زنان را نصيبي)

جواز فعاليت اقتصادي و اشتراک ميان زن و مرد
——————————————————-
هر فردي مي تواند تلاش، جهاد اقتصادي و فعاليت اقتصادي داشته باشد اعم از زن و مرد؛ مانند آيات ذيل:

«وَ هُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْکُلُواْ مِنْهُ لَحْما طَرِيّا وَ تَسْتَخْرِجُواْ مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَي الْفُلْکَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ»[۴۴]؛ او کسي است که دريا را مسخّر [شما [ساخت تا از گوشت آن بخوريد و زيوري براي پوشيدن از آن استخراج کنيد و کشتي ها را مي بيني که سينه دريا را مي شکافند تا شما [به تجارت بپردازيد و [از فضل خدا بهره گيريد؛ شايد شکر نعمت هاي او را بجا آوريد.

«رَّبُّکُمُ الَّذِي يُزْجِي لَکُمُ الْفُلْکَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ کَانَ بِکُمْ رَحِيما[۴۵] ؛ پروردگار شما کسي است که کشتي را در دريا براي شما به حرکت در مي آورد تا از نعمت او بهره مند شويد. او نسبت به شما مهربان است.

«وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُواْ فَضْلاً مِّن رَّبِّکُمْ»[۴۶]؛ ما شب و روز را دو نشانه قرار داديم، سپس نشانه شب را محو کرديم و نشانه روز را روشني بخش ساختيم تا فضل پروردگارتان را بطلبيد (و به تلاش زندگي برخيزيد.)

«وَمِن رَّحْمَتِهِ جَعَلَ لَکُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْکُنُوا فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ»[۴۷]؛ و از رحمت اوست که براي شما شب و روز را قرار داد تا هم در آن آرامش داشته باشيد و هم براي بهره گيري از فضل خدا تلاش کنيد و شايد شکر نعمت او را بجا آوريد.

«فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلاَةُ فَانتَشِرُوا فِي الأَرْضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ وَاذْکُرُوا اللَّهَ کَثِيرا لَّعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»[۴۸]؛ و هنگامي که نماز پايان گرفت در زمين پراکنده شويد و از فضل خدا بطلبيد و خدا را بسيار ياد کنيد، شايد رستگار شويد.

«لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُواْ فَضْلاً مِّن رَّبِّکُمْ»[۴۹]؛ گناهي بر شما نيست که از فضل پروردگارتان طلب کنيد.

«هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فِي مَنَاکِبِهَا وَکُلُوا مِن رِّزْقِهِ»[۵۰]؛ او کسي است که زمين را براي شما رام کرد، بر شانه هاي آن راه برويد و از روزي هاي خداوند بخوريد.

اشتغالات خاص اقتصادي
——————————
۱. صيادي: «وَ إِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ»[۵۱] در آغاز سوره مائده، خداوند صيد چهارپايان و خوردن گوشت آن ها را حلال کرده و فرموده است: «أُحِلَّتْ لَکُم بَهِيمَةُ الاَنْعَامِ.»[۵۲]سپس در ادامه، با جمله «غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَ أَنتُمْ حُرُمٌ»[۵۳]، کساني را که مشغول مناسک حج و در حال احرام هستند از شکار حيوانات منع کرده است. همچنين در آيات «لاَ تَقْتُلُواْ الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ»[۵۴] و «حُرِّمَ عَلَيْکُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُما»[۵۵] ممنوعيت شکار در حال احرام را بيان کرده است.

۲. ماهي گيري و غوّاصي: «وَ هُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْکُلُواْ مِنْهُ لَحْما طَرِيّا وَ تَسْتَخْرِجُواْ مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا»[۵۶]؛ او کسي است که دريا را مسخّر ساخت تا از آن گوشت تازه بخوريد و زيوري براي پوشيدن از آن استخراج کنيد. در اين آيه، خداوند متعال با برشمردن برخي نعمت ها به دو نوع اشتغال اشاره کرده است: نخست ماهي گيري؛ زيرا مقصود از خوردن گوشت تازه از دريا، گوشت ماهي است که متوقف بر صيد آن است. بنابراين، تقدير آيه چنين است: «… لتصطادوا و تأکلوا.» دوم غوّاصي و استخراج زيور آلاتي مانند لؤلؤ و مرجان از دريا.

۳. دايگي: «فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَکُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُن»[۵۷] در اين آيه، به مرداني که زن خود را طلاق داده اند و کودک شيرخوار دارند و مادر کودک حاضر است به آن شير دهد، امر کرده که اگر زنان به فرزندان شما شير دادند، مزد آنان را بدهيد. سپس در دنباله آيه مي فرمايد:«وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَي»[۵۸]؛ و اگر به توافق نرسيديد، زن ديگري شير دادن او را به عهده مي گيرد.

۴. دامداري: «وَلَمَّا وَرَدَ مَاء مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأتَيْنِ تَذُودَانِ قَالَ مَا خَطْبُکُمَا قَالَتَا لَا نَسْقِي حَتَّي يُصْدِرَ الرِّعَاء وَأَبُونَا شَيْخٌ کَبِير»[۵۹] و هنگامي که به چاه آب مدين رسيد، گروهي از مردم را در آنجا ديد که چهارپايان خود را سيراب مي کنند و در کنار آنان دو زن را ديد که مراقب گوسفندان خويشند. به آن دو گفت: کار شما چيست؟ گفتند: ما آن ها را آب نمي دهيم تا چوپانان همگي خارج شوند و پدر ما پيرمرد کهنسالي است.

نقش دارائي ها در قوام زندگي اجتماعي
———————————————-
اموال و دارايي افراد بهترين پشتوانه آنها است.« وَ لَا تُؤْتُواْ السُّفَهَاءَ أَمْوَالَکُمُ الَّتيِ جَعَلَ اللَّهُ لَکمُ ْ قِيَامًا».[۶۰] اموالتان را تا زماني که افراد به حد رشد نرسيده اند نسپاريد تا قوام زندگيتان حفظ شود.
………………………………………………………..
پي نوشت:
[۲۰]. مائده / ۱

[۲۱]. نور / ۳۳

[۲۲]. حديد / ۷

[۲۳]. بقره / ۴۳

[۲۴]. بقره / ۲۷۷

[۲۵]. توبه / ۱۰۴-۱۰۳

[۲۶]. انعام / ۱۴۱

[۲۷]. اعراف / ۱۵۶

[۲۸]. حج / ۴۱

[۲۹]. نمل / ۳-۱ و توبه / ۱۱و۱۷

[۳۰]. حديد / ۷

[۳۱]. توبه / ۱۰۳

[۳۲]. بقره / ۲۶۵

[۳۳]. بقره / ۲۶۱

[۳۴]. کهف / ۷۹

[۳۵]. اسراء / ۶۶

[۳۶]. قصص / ۷۳

[۳۷]. اسراء / ۱۲

[۳۸]. جمعه / ۱۰

[۳۹]. بقره / ۱۹۸

[۴۰]. ملک / ۱۵

[۴۱]. انبياء / ۸۲

[۴۲]. سبأ / ۱۲

[۴۳]. نساء / ۳۲

[۴۴]. نحل / ۱۴

[۴۵]. اسراء / ۶۶

[۴۶]. اسراء / ۱۲

[۴۷]. قصص / ۷۳

[۴۸]. جمعه / ۱۰

[۴۹]. بقره / ۱۹۸

[۵۰]. ملک / ۱۵

[۵۱]. مائده / ۲

[۵۲]. مائده / ۱

[۵۳]. مائده / ۱

[۵۴]. مائده / ۹۵

[۵۵]. مائده / ۹۶

[۵۶]. نحل / ۱۴

[۵۷]. طلاق / ۶

[۵۸]. طلاق / ۶

[۵۹]. قصص / ۲۳

[۶۰]. نساء / ۵

درباره ی Abtin

Abtin

مطلب پیشنهادی

زن چینی همه چیز خوار

زن چینی همه چیز خوار

یک زن چینی با خوردن اشیای عجیب مانند ماهی قرمز زنده، مارماهی زنده، کرم زنده …